Matchis headerafbeelding Matchis headerafbeelding

Stamcelverhalen: Jorik (27)

Jorik denk nog vaak terug aan het moment dat hij zijn stamcellen doneerde. Die speciale dag waarop hij iemand, ergens op de wereld, een nieuwe kans op leven heeft gegeven. Hij blikt met ons terug op het proces rondom de stamceldonatie en vertelt over bijzonder nieuws dat hij recentelijk kreeg.

Jorik: “Ruim 2,5 jaar geleden registreerde ik mij als stamceldonor nadat ik een bericht voorbij zag komen over voetballer Lennart Thy. Hij had een belangrijke wedstrijd gemist omdat hij stamcellen ging doneren. Dat was voor mij de eerste keer dat ik van het onderwerp stamceldonatie hoorde. Ik heb me toen goed ingelezen en besloot mij aan te melden.”

Zo’n twee jaar later zit Jorik op zijn studentenkamer als hij een telefoontje van Matchis krijgt. “Het kwam wel als een verrassing”, vertelt Jorik: “Ergens op de wereld was iemand heel erg ziek en ik had de kans om die persoon te helpen. Ik kan me herinneren dat ik een soort opluchting voelde. Er is dus sowieso één match voor deze patiënt. Ik wist op dat moment ook zeker dat ik met de donatie door wilde gaan. Ik had mij niet voor niets aangemeld als stamceldonor.”

Donatie
Jorik krijgt een medische keuring en daaruit blijkt dat hij helemaal gezond is, de stamceldonatie wordt ingepland. De vier dagen voorafgaand aan de donatie krijgt Jorik een groeifactor die ervoor zorgt dat de stamcellen zich vanuit zijn beenmerg naar zijn bloedbaan verplaatsen. Jorik: “Daar heb ik wel wat last van gehad. De week voor de donatie had ik vrij genomen zodat ik mijn rust kon pakken voor de donatie. Het nadeel was alleen dat ik in die dagen heel weinig afleiding had. Daardoor kreeg ik best wel wat zenuwen en was ik ook heel erg gefocust op hoe mijn lichaam voelde en waar het pijn deed. Ik denk dat als ik iets meer afleiding had gehad, ik me eigenlijk beter had gevoeld.”

Gek genoeg merkt Jorik dat de zenuwen juist op de dag van de donatie zelf een stuk minder zijn. “Ik was vooral blij dat het ging gebeuren”, herinnert Jorik zich. “Ik ben ’s ochtends met mijn ouders naar het ziekenhuis gekomen en was er helemaal klaar voor. Het prikken ging toen gelukkig goed en al snel lag ik aan het aferese-apparaat dat de stamcellen uit mijn bloed filterde. De donatie zelf deed helemaal geen pijn en na ongeveer vier uur waren er voldoende stamcellen uit mijn bloed gefilterd voor de patiënt.”

Jorik tijdens de donatie Jorik tijdens de donatie

Bijzonder nieuws
Inmiddels zijn we meer dan een half jaar verder en kijkt Jorik met een heel goed gevoel terug op zijn donatie. Zeker na het bijzondere nieuws dat hij te horen kreeg: “Ik wist dat ik een half jaar na de donatie mocht opvragen bij Matchis hoe het met de patiënt gaat. Ik weet alleen dat het een man in de 30 is en dat hij overal ter wereld kan wonen. Dat het verder anoniem blijft vind ik eigenlijk juist wel mooi. De verbondenheid die ik met deze persoon voel is nu zo bijzonder.”

Bij het opvragen van het nieuws is Jorik zich ervan bewust dat hij ook slecht nieuws te horen kan krijgen. Jorik: “Daar was ik ook wel op voorbereid, maar toch wilde ik het graag weten. Ik weet van mijzelf dat ik alles gedaan heb wat ik kan en dat ik met het doneren van mijn stamcellen iemand in ieder geval een periode van hoop heb kunnen geven. Maar toen ik de medewerker van Matchis hoorde vertellen dat het goed gaat met de patiënt kwam dat toch wel heel erg binnen. Ik ben een rondje gaan lopen in het park en besefte me dat ik heel dankbaar ben dat ik dit heb kunnen doen. Ik hoop dat ik met mijn verhaal anderen kan inspireren om zich ook te verdiepen in stamceldonatie. Je kunt zoveel betekenen voor iemand.”

Onze website maakt gebruik van cookies om het gebruik en functionaliteit te waarborgen. Meer informatie hierover vindt u op onze cookie instellingen pagina.

OK