Cindy Heinen schrijft boek na leukemie: hoe een stamceldonatie van haar zus haar leven redde

Van een onschuldig griepje naar acute leukemie

In februari 2017 leek er in eerste instantie weinig aan de hand. Cindy voelde zich grieperig, maar ze dacht dat het vanzelf wel over zou gaan. “Het begon op maandag. Woensdag werd het erger: koorts, overgeven… en een opgezwollen lymfeklier in mijn nek. Maar niemand dacht meteen aan iets ernstigs.”

Pas na een bloedtest sloeg alles om. Diezelfde vrijdagmiddag werd ze gebeld door de huisarts. “Zij zei: ‘Ik heb slecht nieuws… je hebt acute myeloïde leukemie (AML).’ Vanaf dat moment stortte mijn wereld in.”

Nog diezelfde dag werd Cindy opgenomen op de afdeling hematologie. Wat volgde was een intensief en onzeker traject.

Een jaar van behandelingen, pijn en onzekerheid

Cindy onderging drie zware chemokuren en kreeg te maken met vrijwel alle bijwerkingen die je je kunt voorstellen. “Ik was misselijk, verloor mijn haar twee keer, kreeg ontstekingen… mijn darm was zelfs geperforeerd. Ik lag aan de morfine van de pijn.”

Tegelijkertijd speelde het gezinsleven door. Haar man zorgde voor hun twee jonge kinderen, terwijl haar moeder Sonja vrijwel continu aan Cindy’s zijde bleef in het ziekenhuis. “Mijn moeder was er elk weekend. We zaten samen in de kamer, maakten zelfs grapjes en probeerden er iets van te maken.”

De redding: een stamceldonatie van haar zus

Na de chemobehandelingen werd duidelijk dat Cindy een stamceldonor nodig had. Haar broer en zus werden getest. De kans dat je een stamceldonor vindt in je eigen familie is kleiner dan 30%. Haar zus Bianca bleek een perfecte match. De meeste patiënten zijn afhankelijk van een donor buiten de familie. Iemand uit de wereldwijde databank van stamceldonoren. 

“Dat moment vergeet ik nooit. Ze was een 10/10 match; zelfs onze bloedgroep was hetzelfde. We hoefden niet verder te zoeken.” 

“Tijdens de stamceltransplantatie kreeg ik een heel klein zakje met daarin haar stamcellen. Binnen een paar minuten liep het in.” Ze kreeg van haar moeder symbolisch een ooievaarsballon: “Mijn zus gaf mij letterlijk nieuw leven.”

Herstel en een nieuw perspectief

Het herstel ging relatief goed. Langzaam kon ze haar leven weer oppakken. Maar ze wist één ding zeker: het moest anders. “In het ziekenhuis maakte ik een bucketlist. Ik dacht: als ik hieruit kom, ga ik mijn leven echt anders inrichten.”

Waar ze eerst werkte in een callcenter, koos ze nu voor haar oude droom: werken in de kraamzorg. “Ik wilde altijd al met baby’s werken. Nu ondersteun ik ouders in één van de mooiste momenten van hun leven. Dit is geen baan, dit is mijn droombaan.”

Een boek vanuit twee perspectieven

Wat begon als bijgehouden notities van haar moeder tijdens de ziekteperiode, groeide uit tot een boek. Vijf jaar later schreef Cindy haar eigen perspectief erbij.

Het resultaat: ‘Mijn zus gaf mij nieuw leven. Leukemie kwam, ik bleef’.

Bijzonder aan het boek is dat het verhaal vanuit twee kanten wordt verteld. Het boek laat niet alleen zien wat een patiënt doormaakt, maar ook wat het betekent voor naasten. “Mijn moeder en ik hebben totaal verschillende karakters. Zij is de zon, ik ben de maan. Juist dat maakt het verhaal compleet.”

Het schrijven hielp bij de verwerking, maar had ook een groter doel. “Ik wil laten zien dat je het kunt overleven. Dat er ook een positief verhaal is.” Bestel hier het boek.

Waarom stamceldonatie zo belangrijk is

Met haar verhaal wil Cindy ook aandacht vragen voor stamceldonatie. “Zonder mijn zus was ik er niet meer geweest. Zo simpel is het.”

Ze hoopt dat haar verhaal mensen in beweging brengt. “Misschien schrijven mensen zich in als stamceldonor. Of misschien kan ik ze inspireren om nú hun mooiste leven te gaan leiden in plaats van dit uit te stellen. Als mijn verhaal dat kan doen, is mijn missie geslaagd.”