Donor in Beeld - April

Bas: “Daar sta je dan, bij de visboer, en ineens word je gebeld:

‘Goedemiddag, je bent een mogelijke match voor stamceldonatie’.

Even stil… maar eigenlijk dacht ik meteen: ik heb me hiervoor ingeschreven, dus natuurlijk ga ik dit doen. De kans dat je gebeld wordt is klein, ik stond zelf al zo’n 12-13 jaar ingeschreven en kende niemand in mijn omgeving die dit ooit had gedaan. Best spannend dus, maar vooral ook heel bijzonder om te mogen doen.

Zo’n telefoontje betekent trouwens nog niet meteen dat je gaat doneren. In mijn geval werden er meerdere mogelijke donoren benaderd. Ook wordt er altijd eerst nog een bloedonderzoek gedaan. Twee weken later kreeg ik het bericht dat ik de beste match was. Daarna volgde een medische keuring in het ziekenhuis en werd de donatie gepland. Alles werd duidelijk uitgelegd en je wordt tijdens het hele proces heel goed begeleid.

In de dagen voor de donatie zette ik bij mezelf kleine spuitjes in mijn buik, zodat de productie van mijn eigen stamcellen verhoogd werden. Daarna ging ik naar Leiden, waar ik ongeveer zes uur aan het infuus lag om mijn stamcellen te doneren. Misschien klinkt het gek, maar ik had een super leuke dag. Iedereen was ontzettend vriendelijk, alles wordt rustig uitgelegd en je wordt heel goed verzorgd. Ook de reis naar het ziekenhuis en alles eromheen wordt geregeld.

Ik merk dat veel mensen nog niet weten dat dit bestaat. Daarom deel ik dit verhaal. De kans dat je opgeroepen wordt is klein, maar hoe meer mensen zich inschrijven, hoe groter de kans dat er een match gevonden wordt voor iemand die dat hard nodig heeft.

Voor mij voelde het niet als een grote belasting. Sterker nog: ik vond het bijzonder en interessant om mee te maken.
Dus, schijf je in via Matchis en misschien red jij ook een leven ❤️”

Liefs, Bas

Amber: “Als achttienjarige heb ik mij ingeschreven als stamceldonor, omdat ik het altijd al mooi heb gevonden hoe je iemand hiermee kan helpen. Uiteindelijk heb ik ruim 7 jaar in de database gestaan, voordat ik gebeld werd. Toen ik het eerste belletje kreeg dat ik een potentiële match was, wist ik meteen dat ik het wilde doen!

Na een vragenlijst en een bloedonderzoek bleek dat ik de beste match was voor een patiënt ergens op de wereld. Hierna kreeg ik een medische keuring, om vast te stellen dat ik gezond genoeg was om te doneren. Gelukkig was dit zo en kon ik snel doneren!

Ik mocht via bloed doneren, hiervoor moest ik mezelf een aantal dagen prikken met een stofje waardoor mijn lichaam extra veel stamcellen ging aanmaken. De donatie zelf ging heel snel en hier was ik maar één dag aan kwijt. Uiteindelijk was het voor mij een relatief kleine moeite, maar voor de ontvanger van mijn stamcellen natuurlijk heel erg waardevol.

Aan de mensen die nog twijfelen om zich in te schrijven als donor: doe het! Je kan met jouw stamcellen iemand op de wereld helpen en hoop geven, en dat is het mooiste wat er is.”